karmaşık.

yıllar sonra, alakasız bir zamanda alakasız bir anda yeniden kesişti yollarımız.. o beni hemen tanıdı da, benim onu hatırlamam hiç kolay olmadı.
yüzündeki neşe, gözlerindeki hayat kaybolmuş gitmiş.. yaşı o kadar fazla olmamasına rağmen, güzelliği teninden yırtılıp koparılmış.
özgürlüğünü elinden şiddetle alınmış
vahşi bir hayvan gibi, baktı gözlerimin içine. 
“hadi yeniden basıp gidelim” der gibi baktı.
oturduk birer kahve içtik beraber, 
yolunda gitmeyen her şeyden bahsedişini dinledim. ayağı kırılmış bir at gibi, yardım edilemez bir haldeydi.. çaresizliği; beni hem tahrik ediyor hem de rahatsız ediyordu. 
bu karmaşık duyguların ortasında, onu öylece bırakıp eve geldim.