arkadaşım nişanlısıyla tanıştırıp “nasıl” dedi..
“iyi birine benziyor. düz insan. ürkek rakun bakışlı.
aura yok. o ses’te dört jürinin de dönmeyip
-şarkıya ruhunu vermedin- diyeceği tarz.
senin derinliğini taşıyamaz” demedim.
mutluluklar deyip künefe yedim.. öyle her şey söylenmez.
“söylemelisin” diyenler çok.
söylenecek bir şey yok ki. bazı kadınlar yorulur ve
tek özelliği iyi birine benzemek olan,
bi zeka parıltısı saçmayan, regular erkekle evlenir.
bu bir hayat tercidir. sevmek değil, sevilmek.
ve çoğu da farkındadır bu durumun. hatırlatmak kabalık olur.
No comments:
Post a Comment