neden mi denizci olduk?

sevmediğimiz bir şehirde işimiz dolayısıyla çalışmamak için, her sabah işyerine giderken araba & toplu taşıma da bunalmamak için, takım elbise ve medeniyet tasması kravatı sadece canımız isteyince kullanmaktan için. saç sakal 3 cm uzadı diye tuhaf bakışlarla karşılaşmamak için,  kafamıza estiği zaman doğduğumuz topraklara, kafamıza estiği zaman brezilya'da rio karnavalına gitmek için, farklı kültürlerle tanışmak ufkumuzu genişletmek için. kalabalıktan, insanlardan uzaklaşıp okyanusun ortasında haykırmak için, bir gece sarhoş olup tüm maaşı yiyip, ertesi sabah ayrılınca gülümseyerek "iyi ki yaptım" demek için..
hayattaki her şeyi; ona dışardan bakarak daha doğru şekilde anlayabileceğimizi düşündüğümüz için. bir avuç toprağa dahi hasret kalacak kadar.. hayatı, insanı, özlemeyi, değer vermeyi öğrenmek için. alın sizin olsun gökdelenleriniz, trilyonluk arabalarınız!! para ile satın alınamayacak duygularımız, ilginç hayatlarımız var.
gemideyken özlemekle geçen bir ömrün içinde, karaya çıktığında en çok özlenen gene denizdir & gemidir. kimisi deli der bize.. kimisi para için. delilik kısmı için bir şey diyemeyiz ama sadece para için bu işi yapanlar; denizciler değil, tüccar ruhlu utanç duyduğumuz insanlardır.
denizde emek var, yaşam mücadelesi var, hasret var, huzur var, kısacası hayata dair her şey denizde var aslında. emeğimiz deniz, ekmeğimiz deniz, yükümüz hasret, rotamız sevgi, varış limanımız hayallerimizdir. okuduğunuz için eyvallah eder, gözlerinizden öperim.